LAND RECHTEN

In de afgelopen twintig jaar hebben nationale en internationale elites snel grote stukken land in het zuiden van de wereld verworven, vaak landroof genoemd. Landroof kan worden gedefinieerd als de controle over land - hetzij door middel van eigendom, pacht, concessie, contracten, quota of algemene macht - met het oog op speculatie, winning, beheer van hulpbronnen of commodificatie. (Ecoruralis 2016) 

Landroof is een schending van de mensenrechten door de toegang tot voedsel en middelen van bestaan ​​te bedreigen. De nieuwe grondeigenaren geven vaak de voorkeur aan een winstgevende export van hun gewassen of mineralen boven het voeden van de hongerigen. Boeren verliezen de toegang tot hun land en daarmee hun inkomen en voeding. De milieugezondheid van het land wordt aangetast als industriële vormen van landbouw worden geïmplementeerd.  

CIDSE ondersteunt het verzet van landroof in Afrika door kerkacteurs te verbinden met sociale bewegingen en ruimtes voor uitwisseling te organiseren. In 2015 heeft CIDSE bijgedragen aan de organisatie van een Pan-Afrikaanse conferentie over landgrijping en rechtvaardig bestuur in Kenia, die kerkelijke en niet-kerkelijke actoren samenbracht om kennis en strategieën over landroof uit te wisselen, wat resulteerde in de oprichting van een permanent platform genaamd "Ons land is ons leven" voor deze doeleinden. Een soortgelijke conferentie werd opnieuw georganiseerd in 2017 in Abidjan. De reflectie en discussie over landroof vanuit het perspectief van Laudato Si' en de sociale leer van de katholieke kerk die op de conferentie in Abidjan begon, werd vervolgens geconcretiseerd in een artikel over de theologie van landroof om de opening van een concrete dialoog over landkwesties met kerkactoren te vergemakkelijken.